»» پایگاه خبری و اطلاع رسانی جــارچی
ku

رباخواران در روز قیامت چگونه محشور می‌شوند؟

رباخواران در روز قيامت چگونه محشور مي‌شوند؟

رباخوار در قيامت همچون ديوانگان محشور مى‏شود، چرا که در دنيا روش او باعث به هم خوردن تعادل جامعه شده است.



در تفسير آيه 275 سوره بقره درباره رباخواران آمده است: رباخوار در قيامت همچون ديوانگان محشور مى‏شود، چرا که در دنيا روش او باعث به هم خوردن تعادل جامعه شده است.

بر اساس قرآن ربا تعادل جامعه را بر هم مي‌زند

از دستورات دين مبين اسلام، کسب روزي حلال و پرهيز از مال حرام در زندگي است چراکه روزي حلال تاثير مستقيمي بر زندگي انسان داشته و سعادت را براي انسان رقم خواهد زد.
«ربا خواري» يکي از مصاديق مال حرام است که در قرآن کريم، اين مسئله را جنگ با خدا مطرح کرده است و انسان به طور جد از گرفتن و دادن ربا نهي شده است.
بخش نخست اين نوشتار درخصوص آيه 275 سوره بقره است که مشروح آن از نظر مي‌گذرد:
«الَّذِينَ يَأْکُلُونَ الرِّبَا لاَ يَقُومُونَ إِلاَّ کَمَا يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ ذَلِکَ بِأَنَّهُمْ قَالُواْ إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبَا وَأَحَلَّ اللّهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا فَمَن جَاءهُ مَوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّهِ فَانتَهَىَ فَلَهُ مَا سَلَفَ وَأَمْرُهُ إِلَى اللّهِ وَمَنْ عَادَ فَأُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ»
کسانى که ربا مى‏خورند، (از گور) برنمى‏خيزند مگر مانند برخاستن کسى که شيطان بر اثر تماس‏، آشفته‏سرش کرده است‏. اين بدان سبب است که آنان گفتند: (داد و ستد صرفاً مانند رباست‏) و حال آنکه خدا داد و ستد را حلال‏، و ربا را حرام کرده است‏.
پس‏، هر کس‏، اندرزى از جانب پروردگارش به او رسيد، و (از رباخوارى‏) باز ايستاد، آنچه گذشته‏، از آنِ اوست‏، و کارش به خدا واگذار مى‏شود، و کسانى که (به رباخوارى‏) باز گردند، آنان اهل آتشند و در آن ماندگار خواهند بود.
 

توضيحات

«ربا»، در لغت به معناى زيادى و افزايش است و در شريعت اسلام به معناى زياده گرفتن در وام يا بيع است. مورد ربا، يا پول است يا جنس. گاهى پول را قرض مى‏دهند و بيش از آنچه داده باز پس مى‏گيرند، که اين رباى در وام است و گاهى جنسى را مى‏دهد و مقدار بيشترى از همان جنس را تحويل مى‏گيرد، که اين نيز در مواردى ربا مى‏شود.
رباخوار، به کسى تشبيه شده که شيطان او را خبط کرده است. «خَبط» به معناى افتادن و برخاستن و عدم تعادل به هنگام حرکت است.
ربا، آثار تخريبى خود را دارد هرچند که جوامع انسانى آن را در سيستم اقتصادى خود پذيرفته باشند. علت پيشرفت جوامع غربى، توجه به علم و صنعت است، نه اينکه رباخوارى موجب ترقى آنها شده باشد
رباخوار در قيامت همچون ديوانگان محشور مى‏شود، چرا که در دنيا روش او باعث به هم خوردن تعادل جامعه شده است. ثروت پرستى، چشم عقلش را کور کرده و با عمل خود چنان اختلافات طبقاتى و کينه را بر مى‏انگيزد که فقر و کينه سبب انفجار شده و اصل مالکيّت را نيز متزلزل مى‏کند. براى اين افراد، گويا ربا اصل و خريد و فروش فرع است، فلذا مى‏گويند: بيع و معامله هم مثل رباست و تفاوتى ندارند.
 

انتقاد از رباخوارى

ربا گرفتن و ربا دادن، از ابتداى اسلام مطرح بوده است. خداوند در سوره روم که در مکه نازل شده است، مى‏فرمايد: «وَ مَا آتَيْتُم مِّن رِّبًا لِّيَرْبُوَ فِي أَمْوَالِ النَّاسِ فَلَا يَرْبُو عِندَاللَّهِ» يعنى آنچه به قصد ربا مى‏دهيد تا براى شما در اموال مردم بيفزايد، بدانيد که نزد خداوند افزون نمى‏شود. سپس در سوره آل‏عمران با فرمان «لاتأکلوا الرّبا» از آن نهى شده و بيشترين انتقاد از رباخوارى در همين آيات آمده است. ضمناً آيه «وَأَخْذِهِمُ الرِّبَا وَقَدْ نُهُواْ عَنْهُ» يادآور مى‏شود که در مذهب يهود نيز «ربا» حرام بوده، همچنان که اين حرمت در تورات  ذکر شده است.
آيات مربوط به ربا، به دنبال آيات انفاق آمده است تا دو جهت خير و شر را که توسط مال و ثروت پديد مى‏آيد مطرح کند. انفاق يعنى دادن بلاعوض و ربا يعنى گرفتن بلاعوض. هر آثار خوبى که انفاق دارد، مقابلش آثار سوئى است که ربا در جامعه پديد مى‏آورد. به همين دليل قرآن کريم مى‏فرمايد: «يَمْحَقُ اللّهُ الْرِّبَا وَيُرْبِي الصَّدَقَاتِ»؛ خداوند ثروت به دست آمده از ربا را نابود، ولى صدقات را افزايش مى‏دهد.
تهديدهايى که در قرآن براى اخذ ربا و پذيرش حاکميت طاغوت آمده،براى قتل، ظلم، شرب خمر، قمار و زنا نيامده است. حرمت ربا نزد تمام فرق اسلامى، قطعى و از گناهان کبيره است.
وقتى به امام صادق عليه‌السلام خبر دادند که فلانى رباخوار است، فرمود: اگر قدرت مى‏داشتم گردنش را مى‏زدم. همچنان که حضرت على عليه‌السلام وقتى با رباخوارى مواجه شد، از او خواست توبه کند، وقتى توبه کرد او را رها کرد و به دنبال آن فرمود: رباخوار را بايد از عمل خود توبه دهند، همچنان که از شرک توبه مى‏دهند.
ربا
از امام باقر عليه‌السلام نقل شده است که فرمود: خبيث‏ترين درآمدها، رباخوارى است و رسول خدا صلى الله عليه وآله فرموده‏اند: هرگاه خداوند اراده هلاک قريه‏اى را داشته باشد، رباخوارى در آن قريه ظاهر مى‏شود و خداوند، فرد رباخوار، وکيل، شاهد و کاتب ربا را لعنت کرده است از اين رو در حديث مى‏خوانيم: رباخواران، در قيامت همچون ديوانگان محشور مى‏شوند.
امام صادق عليه‌السلام علت تکرار آيات ربا را آماده سازى ثروتمندان براى کار خير و صدقات مى‏داند و مى‏فرمايد: چون از يکسو «ربا» حرام است و از طرف ديگر کنز و انباشتن ثروت به صورت راکد نيز حرام است، پس چاره‏اى براى ثروتمندان جز انفاق و يا کارهاى توليدى مفيد باقى نمى‏ماند.
همچنان که درباره علت تحريم ربا گفته‏اند: رباخوارى مانع جريان پول در مسير توليد و کارهاى عام المنفعه است و به جاى تلاش و فکر و بازو، فقط از سود پول بهره‏گيرى مى‏شود لذا ربا تحريم شده است.
از امام صادق عليه‌السلام روايت شده است که فرمودند: «لو کان الرّبا حلالا لترک الناس التجارات» اگر ربا حلال بود، مردم کسب و کار را رها مى‏کردند و از امام رضا عليه‌السلام نيز نقل شده است که فرمودند: اگر ربا شيوع پيدا کند راه قرض دادن بسته مى‏شود ضمناً چون احتمال در دام ربا افتادن در امور اقتصادى زياد است، در احاديث آمده است: «من اتّجر بغير فقه فقد ارتطم فى‏الربا»؛ هر کس بدون دانش و آگاهى از مسائل تجارى وارد تجارت شود، گرفتار ربا مى‏شود.
 

آثار ربا

گرفتن پول اضافى، بدون انجام کارى مفيد و يا مشارکت در توليد، نوعى ظلم و اجحاف است که موجب پيدايش دشمنى و قساوت مى‏شود. ربا دهنده به دليل بدهى‏هاى تصاعدى، گاهى ورشکست و مجبور به قبول انواع ذلت‏ها و اسارت‏ها مى‏شود. ربا، تعادل جامعه را بر هم زده و موجب تقسيم جامعه به دو قطب مستکبر و مستضعف مى‏شود.
رباخوار در قيامت همچون ديوانگان محشور مى‏شود، چرا که در دنيا روش او باعث به هم خوردن تعادل جامعه شده است. ثروت پرستى، چشم عقلش را کور کرده و با عمل خود چنان اختلافات طبقاتى و کينه را بر مى‏انگيزد که فقر و کينه سبب انفجار شده و اصل مالکيّت را نيز متزلزل مى‏کند. براى اين افراد، گويا ربا اصل و خريد و فروش فرع است، فلذا مى‏گويند: بيع و معامله هم مثل رباست و تفاوتى ندارند
با توجّه به اين آثار تخريبى، نه تنها در شريعت اسلام، بلکه در تمام اديان آسمانى ربا تحريم شده است. اما برخى به بهانه‏هايى مى‏خواهند ربا را توجيه کنند و به دنبال راه فرار هستند. کلاه شرعى ساختن، همانند حيله يهود براى گرفتن ماهى در روز شنبه، نوعى بازى بيش نيست و قرآن از اين گونه بازى‏ها انتقاد کرده است.
ربا، آثار تخريبى خود را دارد هر چند که جوامع انسانى آن را در سيستم اقتصادى خود پذيرفته باشند. علت پيشرفت جوامع غربى، توجه به علم و صنعت است، نه اينکه رباخوارى موجب ترقى آنها شده باشد.
 
پيام‌ها:
1- رباخواران، از تعادل روحى و روانى برخوردار نيستند و جامعه را نيز از تعادل اقتصادى خارج مى‏سازند. «کَمَا يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ».
2- تشبيه بيع حلال به رباى حرام، نشانه‏ عدم تعادل فکرى آنان است. «يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ ... بِأَنَّهُمْ قَالُواْ إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبَا»
3- شيطان، قدرت تصرف بر درون انسان را دارد. «يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ»
4- توجيه گناه، راه را براى انجام گناه باز مى‏کند. «إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبَا»
5 - تا قبل از ابلاغ تکيف، مسئوليّتى نيست. «فَمَن جَاءهُ مَوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّهِ»
6- احکام الهى، براي پند وتربيت مردم است. «جَاءهُ مَوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّهِ »
7- قانون امروز، شامل گذشته افراد نمى‏شود. «فَلَهُ مَا سَلَفَ»
8 - از گناه ناآگاهان اغماض مى‏شود، ولى از آگاهانِ مغرض و مُصرّ هرگز. «وَمَنْ عَادَ فَأُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ»
 

منبع :
خبرگزاري فارس



*** بیشتر ***
ارسالی از   گروه جارچی   1396/04/30 | بازدید : 883
ثواب,اعمال-ماه-رجب,اعمال-ماه-رمضان,اعمال-ماه-شعبان,دعاهای-ماه-رجب,نمازهای-ماه-رجب,دعاهای-ماه-رمضان,نماز-و-دعاهای-ماه-شعبان,راه-های-کسب-ثواب,ثواب-روزه,ثواب-خواندن-قرآن,ثواب-نماز,ثواب-کار-خیر,ثواب-قرائت-قرآن,ثواب-آیة-الکرسی,ثواب-نماز-جماعت,ثواب-خواندن-سوره,ثواب-صدقه,ثواب-دعا,ثواب-حج,ثواب-افطاری-دادن,ثواب-وقف,ثواب-اذان-گفتن,ثواب-و-خواص-سوره-های-قرآن,ثواب-ازدواج-موقت,ثواب-روزه-ماه-شعبان,ثواب-صلوات,ثواب-زیارت-امام,ثواب-تسبیح-حضرت-زهرا,مراتب-ثواب,اهدای-ثواب,شرایط-ثواب,
در صورت تمایل انتقادات , پیشنهادات و نظرات خود را از « اینـــجا » ارسال فرمایید
مطالب مرتبط دیگر