»» پایگاه خبری و اطلاع رسانی جــارچی

توبه یعنی بازگشت به مسیر - و سه شرط دارد 1 ) پشیمان و تصمیم واقعی برای بازگشت و ترک رویه و سبک زندگی قبلی 2 ) جبران اعمال قبل و انجام خیر و عمل صالح برای نشان دادن قطعیت و نیت واقعی به خودمان (خدا که آگاه هست) 3 ) ادای دین مردم و بازگشت آنچه از حرام و نادرست جمع کرده ایم. به این صورت است که خداوند گناهان را مبدل به نیکی و ثواب می کند

سوال: چه جوری باید توبه کنیم و از کچا بدونیم که خدا توبه ی ما رو پذیرفته. راستش من ارتباط قلبی م با خدا خیلی خیلی قوی و دوستانه هست و خیلی ساده و بی آلایش، بعد از نماز توبه کردم  و دلم گواهی میده که خداوند منو بخشیده اما چون نمیدونم آیا توبه آداب و مراسم خاصی داره یا نه، یه کم ذهنم درگیره. ممنون میشم اگر منو راهنمایی کنید.

قبل از اين كه بخواهم پاسخ سوال شما را بدهم بهتر است كه تعريف توبه و اهميت آن را بيان كنيم توبه در اصطلاح شرع بازگشت بنده از عصيان«گناه» و روي آوردن به اطاعت از خداوند را مي گويند. و در اهميت و ارزش توبه همين بس كه خداوند در قرآن كريم حدود 88 بار بندگانش را به توبه و بازگشت از گناهان دعوت كرده است و در آيات متعدي از بازگشت بندگانش ابراز خوشحالي كرده است همان گونه كه در قرآن كريم مي فرمايد: بگو ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را می آمرزد، به درستی که خداوند بخشنده مهربان است. و به درگاه پروردگارتان باز گردید و در برابر او تسلیم شوید، پیش از آنکه عذاب به سراغ شما آید، سپس از سوی هیچ کس یاری نشوید.«1»

و در جاي ديگري مي فرمايد: و همگى بسوى خدا بازگرديد اى مؤمنان، تا رستگار شويد«2»

اما اين توبه بر 4 ركن استوار است و هر كسي كه مي خواهد توبه اش مورد قبول خداوند واقع شود بايد  در زندگي خود اين 4 ركن را فراهم كند همان گونه كه امير المومنين عليه السلام در بيان اركان و اساس توبه مي فرمايد: توبه بر چهار پايه استوار است 1- پشيمانى درونى 2- استغفار زبانى 3- استغفار عملى 4- تصميم جدّى بر عدم بازگشت به گناه«3»

نخستين قدم توبه پشيمانى درونى است، حقيقتاً در درون قلب و روح و جان تائب تحوّل و انقلابى رخ دهد و از گناهى كه مرتكب شده تنفّر پيدا كند و پشيمان گردد.

ركن دوم: هر چند پشيمانى درونى اوّلين گام توبه است، ولى تنها ركن آن نيست. بدين جهت بايد اين تحوّل و انقلابى كه در درون او پيدا شده در ساير اعضاء بدنش نيز اثر بگذارد و به وسيله زبانش، كه ترجمان قلب او است، آشكار گردد. زبان هم به دنبال قلب از گناه توبه كند و استغفار گويد.بنابراين هماهنگى قلب و زبان در تنفّر از گناه، دو ستون از ستون‏هاى چهارگانه توبه است.

ركن سوم: اين است كه اين حالت ندامت و پشيمانى از زبان به ساير اعضا هم منتقل شود و آن‏ها را به عكس العمل وادارد، تا انسان براى جبران گذشته كارى انجام دهد. اعضاء انسان در اين مرحله سه كار مى‏تواند انجام دهد، تا نهال نوپاى توبه استحكام يابد و بارور گردد:

الف) حق و حقوق مردم كه بر اثر گناهان پايمال شده را جبران كند؛ اگر غيبتى كرده، حلّيت بطلبد. اگر قلب مؤمنى را شكسته جبران كند. اگر مال مردم را تلف كرده، جبران نمايد. خلاصه هر حقّى از هر شخصى بر عهده اوست ادا كند.

ب) حقوق خداوند را نيز ادا كند؛ اگر عبادتى را ترك كرده انجام دهد. اگر ترك آن عبادت قضا و كفّاره‏اى دارد بجا آورد. و اين امور را به پس از مرگ موكول نكند!

ج) بدى ‏ها و خطاها و گناهان گذشته را با خوبى ‏ها و عبادات جبران نمايد. شاهد بر اين مرحله از توبه جمله «الّا الَّذينَ تابُوا وَ اصْلَحُوا»؛ «مگر كسانى كه توبه كردند و (به دنبال آن) خود را اصلاح نمودند». مى‏باشد، كه در آيات متعدّدى از قرآن مجيد آمده است «4». گناه مثل بيمارى است و اگر گناه كبيره باشد همانند بيمارى‏هاى سخت است، شخصى كه مبتلا به بيمارى سختى مى‏گردد و پس از معالجه و مداوا از بستر برمى‏ خيزد، قواى او تحليل رفته، چشم‏ها گودافتاده، لاغر شده و توانايى لازم ندارد. بايد علاوه بر معالجه و درمان، تقويت شود تا نيروى خويش را بازيابد. گناه نيز ايمان و فضايل انسانى را تضعيف مى‏كند، پس از توبه بايد آن فضايل تضعيف شده را با كارهاى صالح و شايسته تقويت نمود.

ركن چهارم: تصميم به ترك گناه در آينده، يعنى توبه راه را به انسان تا آخر عمر نشان دهد. نتيجه اين كه توبه طبق فرمايش امام على عليه السلام يك تحوّل كامل ايجاد مى‏كند و تنها تعلّق به زبان ندارد. در مورد جامعه هم چنين است، جامعه گناه زده پس از توبه بايد اين مراحل چهارگانه را طى كند. آيا ما پس از انقلاب اين چهار مرحله را در جامعه خويش پياده نموده‏ ا يم؟

و البته توبه دو ركن ديگر هم دارد كه اين ها كمال و آخرين درجات توبه است همان گونه كه حضرت در ادامه به دو ركن نهايي توبه اشاره مي كند و مي فرمايد: گوشتى كه از حرام و معصيت روئيده با ناراحتي و رنجي كه از طرق عبادت به انسان مي رسد اب كرده و از بين ببري«5»

و اخرين و نهايت توبه كه بسيار موثر مي باشد و روح انسان را ملكوتي مي كند و انسان را به سوي كمال و سير و سلوك الي الله سوق مي دهد رساندن رنج عبادت به بدن است همان گونه كه حضرت در ادامه مي فرمايد: بچشانى بدن را الم و زحمت اطاعت همان طورى كه شيرينى گناه و معصيت را چشانده ‏است«6»

اگر كسي اين گونه توبه كرده باشد مطمئن باشد كه توبه او مورد قبول خداوند واقع شده است و از اين گونه توبه كردن لذت خواهد برد.

منابع:

1: قُل یا عِبادِیَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلیَ أَنْفُسِهِم لاتَقنَطُوا مِن رَحمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الغَفُورُ الرَّحِیمُ وَ أَنِیبُوا إِلی رَبِّکُم وَ أَسلِمُوا لَهُ مِن قَبلِ أن یَأتِیَکُم العَذابُ ثُمَّ لاتُنصَرُونَ«زمر آیه 54.»
2: َ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَميعاً أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ «سوره نور آيه 31»
3: «التَّوْبَةُ عَلى‏ ارْبَعَةِ دَعائِمٍ: نَدَمٌ بِالْقَلْبِ، وَ اسْتِغْفارٌ بِاللِّسانِ، وَ عَمَلٌ بِالْجَوارِحِ وَ عَزْمٌ انْ لايَعُودَ «  ميزان الحكمة، باب 459، حديث 2160،»
4: سوره بقره، آيه 160. شبيه اين جمله در آيات 89 آل عمران، 119 نحل، و 5 نور، نيز آمده است.
5: : وَ الْخَامِسُ أَنْ تَعْمِدَ إِلَي اللَّحْمِ الَّذِي نَبَتَ عَلَي السُّحْتِ فَتُذِيبَهُ بِالاحْزَانِ حَتَّي تُلْصِقَ الْجِلْدَ بِالْعَظْمِ وَ يَنْشَأَ بَيْنَهُمَا لَحْمٌ جَدِيد«ارشاد القلوب الي الثواب ج1 ص 47»
6: السَّادِسُ أَنْ تُذِيقَ الْجِسْمَ أَلَمَ الطَّاعَةِ كَمَا أَذَقْتَهُ حَلَاوَةَ الْمَعْصِيَةِ فَعِنْدَ ذَلِكَ تَقُولُ أَسْتَغْفِرُ اللَّه«ارشاد القلوب الي الثواب ج1 ص 47»

گردآوری جنبش نت




*** بیشتر ***
ارسالی از   گروه جارچی   1395/12/06 | بازدید : 1750
توبه,معنویت,
در صورت تمایل انتقادات , پیشنهادات و نظرات خود را از « اینـــجا » ارسال فرمایید